Bulunmak

>>>>Denize karşı bir bankta oturuyorum.. Rus bandrali bir şilep geçiyor önümden.. kiyilara vuran dalgalar....ruzgar ugulduyor kulaklarimda.. köpük köpük olmuş Boğaziçi'm den sanki şampanyalar taşmakta.. yol boyunca neşeli, patlatilmiş kahkahalari ile sevgilisinin kolunda bir kadın.. ucusan boyalı sarı saclarının arasından bir gözü ise beni süzmekte.. merak!.. şimdi bakarsam, kuşatılmış bedenini kurtaracak bir gelincik kıvraklığı ile... saati soracak... biliyorum.. bakıyorum ve soruyor..sesim kısık ve endiseli..sesim uzun zamandir sanki hic konusmamisim gibi susuz ve catlak..saatte kaç olmuş..zamansizliklar hep beni bulur, bulunurum..Kaç olmuş zamanı soyleyip, ayriliyorum oradan..

Walking on the Love road , Eskisehir 1998 © TOA

>>>>Kıyı boyunca yürüyorum...uzaklaşmak istiyorum.. kalabalığın içinde hiç kaybettinizmi kendinizi.. bu kalabaliga ozlem vardı once... sonrasında sıkıldım yapay gidiş gelişlerden..Beyoglunda ilk gordugum gosterişli kapıdan attim kendimi içeriye... Saint Antonie kilisesindeydim.. tam da yılbaşı arifesi.. mumlar yakılmış, yeni yıl için dualar ediliyor..her dilden iyi niyet temennileri.. herhalde... töreni izlerken birden tam karşımda Eskişehir' den bir sevgili beliriyor; ?Güneş??im benim.. Üniversite de asistan olmuş, Fransadan yeni gelmiş.. ellerini önünde üst üste kenetlemiş utangaç kızlar gibi dizlerini birbirine değdirerek kıvrak bedeniyle bir sağa bir sola ince belinden esniyor..saçları hala; kabarık ve dağınık, yanakları kızarık..yaşadığım o ateşli günleri düşündüm de.... tesadüf işte.. ne zaman istemesem hep bulunurum.... sanirim gitmem gerek.. vedalaştık.. kaçtım bu bulunmalardan, içine düşmekten ve düşlerimden.. ardindan gidiyorum Pera da bir ara sokağa.. elektrikler kesik.. yollar kazılmış, heryer toz toprak..Akşamın karanlığı ustumuze cokmekte..Loş bir bar ihtiyacım olan.. eski bir binaya giriyorum.. yıkıldı yıkılacak.. karanlik... Ahşap merdivenlerde ise bir panik.. herkes tanıdıklarini arıyor.. usulca başını kaldıran tanımadigim bir kiz yuzume isik tutuyor.. kamasiyorum... bu karanlik holde biraktigim golgemse, ne kadar da urkutucu...benden bir parça degilmiş gibi sanki... karanlıkta tanıdık yüzler arayan bir grup daha geçiyor şimdi yanımdan.. yuzumde bildik yuzleri arayislar; sonuc: olumsuz.. "Sende kimsin" der gibisinden bakışlar.. korkular karanlıga degil, yalnizliklarina... onlar geceleri pek cok gezen sosyal bar mudavimleri.... üçüncü kattaki bir bara giriyorum ben de.. mumlar burada da yakilmis.. karanlık hakim heryere..tam da aradigim sey.. hersey uzak ve soluk.. mekanda bir belirsizlik.. oturuyorum.. içkimi yudumluyorum..soğuk sert ve buzlu..tam da ihtiyacım olan...elim telefonuma gidiyor...geride bırakıp geldiğim eski dostlarima bu kenti anlatmak istiyorum..Ama hayır..bazı şeyler yalnızca yasanir, yalnız yasanir...iste isiklar da geldi.. grup gitarlarini hazirladi..sesler ve akordunda bir davul...anfiler ayarlanıyor: -"ses kontrol" herşey tamam... gürültü ve eglence simdi baslayacak.. bi kaç şarkı dinliyorum.. aslinda hiçte fena degiller... son bir yudum.. kasadaki kumral guzel bayana tatli bir tebessum ve isil isil caddelerdeyim tekrar.. artik eve gitmek, uyumak gerek..bir Pazar için fazla yorulmusum.. sıcak yatagima kavusmak icinse onumde uzun bir yolculuk daha var.. yolculugum; bekledigim dinlenmeye ulasmak için..

Traveller from L. A. 2006, Istanbul © TOA