Yenilenme

>>>>Her bir yenilik bir mutluluk doğurur mu? "Tebdili mekanda ferahlık var-mı-dır? her zaman"..

>>>>Zorlu bir taşınma işi... yeni, yuksek binaların olduğu bir yerleşkedeyim şimdi.. 15 katlı binalar birbirine bakıyor.. Birbirine bakan koca koca bloklar.. renkleri disinda ne kadar da benzer ve aynılar.. penceresinden yol gozuken o eski evimi ozluyorum simdiden.... internet cafeden gecenin o en boş saatlerinde evime donuyorum.. ertesi gün iş var elbet.. yollar da bir başınayım.. birden bir ses duyuyorum; bir kerkenez sesi .. bu yüksek binaların ustune yuva mı yapmışlar ne?. Vahşi hayattan, bu sakil sitelerin içinde bir hayat belirtisi var.. ustumde, çok yukarılarda beni takip eden iki göz hissediyorum.. ilerledigim yolda, ufukta acık mavi kararmaya yüz tutmus bir gokyuzu.. gruplar halinde martılar bu ışık huzmesi ile govdelerini gosterek meşk etmekteler... martılarım bembayaz kanatları ile uzaklardan denizin oldugu bir yerlerden bana selam söylediler.. beyaz puanlı bir battaniye gibi hayallerimin ustune ortündüm onlarla.. Martı ve kerkenez sesleri.. hiçbir guzellik bu anda düşüncelerimi arındırmaya yetmiyor.......

>>>>internet cafede iken bir email aldım.. Eskilerden çok sevdigim bir kadından.. tutku ile sevdigim hoş bir kadından.. bir e-mail... her ne kadar bağlıydık birbirimize diyorsak ta uzaklıklara kurban vermiştik sevgimizi.. vermiştim.. gelen bu mail beni uzmedi, kızmadım, kapatıp küfürleri basmadım.. son derece sakindim.. biraz da üzgün.. unutulamazdı paylaşmak onunla en guzel şeyleri.. paylaşmak; sahip olmayı istemeden koşulsuz... en savunmasız haliyle küçücük bir kalp vermiştim ona.. en guzel şey, olmak onun dilinde bir iki sözcük, "my romantic boy"..

>>>>Almanya ya çağrılmıştım... ama gidemedim.. Evlenmek istedigini ve cocuk sahibi olmak istedigini biliyordum.. belki ben degildim evlenmek istedigi.. bilmiyorum.. Ama evlenmekti onun tek isteği.. Tatli ruyalar ile biterdi her bir mailimizin sonu.. Mailleşip ne kadar özel oldugumuzu vurgulamaktan başka bişeyler yapamıyorsakta.. aklimiza gelirdik birbirimizin nedense.. onu sezerdim bazen mesajı gelmeden önce... Aklıma hep Marmaris' te sabah günesin doğusunu seyretmek için, sabaha kadar birbirimize sarılarak kumsala uzanışımız geliyor.. sorgusuz sualsiz konuşmadan bekleyişimiz ve Suskunluğumuz geliyor.. hafif bir tebessüm dolduruyor yanaklarımı.. mutlu oluyorum.. resim sergisinde ödül aldığında, gazetelerde resimlerinin altında Marmaris' ten bahsedildiginde, ben hep; "hey bakın o benim sevgilimdi" diyorum içimden.. mutlu oluyorum her bir hatırasını, dokunuşunu hatırladıkça.. ama benim degil artık o güzelim kadın.. sahibi olamamda artık.. ben hayata yeni bir ev ile dönüşüm getirirken, bir değişim haberi de Almanyalardan geliyor maalesef.. Evlenmiş..

>>>>Düğün fotoğraflarını bana bir site yaparak göndermiş.. biraz buruk bakıyorum.. gülümsüyor her bir karede.. ne kadar mutlu görünüyor.. Peki ben onu seviyor ve onun mutluluğunu istemiyor muydum?!.. o zaman neden bu kadar bencilim.. onun mutluluğunu görmek istemiyor muyum?... tebessümle bakıyorum şimdi biraz daha... kendi karmaşasında kaybolmuş bir garip romantik gibi sessizim.. durgunum.. her bir fotoğraf karesinde bir tereddüt, "bir yanlış mı yapıyorum!" bakışı arıyorum, ama nafile.. her zaman ki gibi capcanlı, dopdolu, neşe pınarım, o benim sevgili Marina'm...

>>>>Mutluluğunun doruklarında görüyorum eski aşkımı.. 250 karenin her birine üşenmeden bakıyorum... haydi kalk diyen, yüreklendiren sesi ve gülüşü; hala aynı gülüşü görüyorum o karelerde.. tam da ben Marmaris e tatile giderken bu bir tesaduf mü? tesadüf mü bilinmez bu hüzünlü haberi alışım.. çevrimin tamamlanması ve beni dönencenin yeniden Marmaris e getirmesi... bir şeye mi gebe bu rastlantı acaba.. hayır bunlar sadece birer avuntu.. Ayaklarım geri geri gidiyor, hatıralarımın beni solduracağı o guzel tatil kasabasına giderken... her bir adım atışımda ve gunesin doğuşunda, güneşlenirken öpüşenleri gördügümde yada sevgilisi ile geceleri kalenin karanlık dar yollarına kaçışanları gördügümde utangaç gülücükler atacağım... hatırlayacagim; guzel, yitik, tükenmiş anıları.. bir gülü avucumda tutup nasıl soldurduğumu düşünerek, kurumuş yapraklarının yere yavaşça uçarcasına dususunde, uzaklardaki gülüşleri görürcesine, gözlerimden damlalar kurumus topraklara bir ulak misali süzülecek.. belki de...her bir yitik yalnız adımım geçmişimden hoş bir anıyı daha gömecek düş mezarlığına.. çirkin,şişman bir çingenenin uzattığı ufak tomurcuk halinde gül'e bakarken anılarla boğuşmak ve tatil yapabilmek.....

>>>>Yeni bir ev, yeni bir mutluluk, bir dinlenme öncesindeyim, Meleğim benim... Marina; Yeni başlayan bu yeni hayatında mutluluklar dilerim... Sweet Dream Marina...

NOTE: Fotografların hiç biri bana ait degildir... Hepsi alıntıdır.. Hatta belki çalıntı da denebilir..