Çarşamba, Ekim 04, 2006

Istanbuldan kalanlar

>>>>Ayrılmak; kaçmak değilmiş.. Belki bir ara verebilmek, sonrasında dönebilmek.... Önemli imiş ara verebilmek koşuşturmacalarıma.. Başkalarının isteklerine ve sonu gelmez tereddutlerime.. Güvensizlik içinde yaşadığım bu kentten..... Ayrılmak.. Özleyebilmek için.. Her dönüşünde daha bir tadına vararak yaşayabilmek için.. Farklılıkları görebilmek, "vay be! neden görememişim daha önce" diyebilmek için miymiş; ayrılabilmek.. Sıkış tepiş, kasa kasa balık istif olmuş insanları otobüslerin içinde gördüğümde.. insanların ürkekliğini ve içine kapanıklığını hissettiğimde.. ifadelerdeki bıkkınlığı ve sabah mahmurluğunun üstünden atılmasıyla, sarılan, saldıran çatlak elleri gördüğümde.. "Ayrılabilmek çözüm değil halbuki!" dediğimi hatırladığımda.. Cevaplar kendiliğinden geliyor kulaklarıma.. Ayrılmak; görebilmek, yeniden yorumlayabilmek içinmiş herşeyi..

Galata Köprüsü; istanbul,2006 ©TOA

1 yorum:

Adsız dedi ki...

aklımdan geçenleri okudum sanki mükemmel bi yazı.Bunu abartısız söylüyorum