İzmir de birini sevmiştim ben.. Hassas kirilgan, urkek bir guzel..... Sesi oyle ince ve derindendi ki.. O konusurken tum kan kalbimde toplanirdi sanki.. O konusur ben titrerdim.. Usurdum sanki.. Onun sicakligina ne kadar cok ihtiyacim olsa da urkerdim ona dokunmaktan.. Sonra, bir de bakislari vardi ki!.. Bakamazdi gozumun icine.. O da korkardi sanirim..... Sabah gunesi ictigi cay'a duserken o da bakışlari ile dalardi tutsulenen duslere.. Viran gonullerin cumbasinda sabah gunesi ustumuze vurur, biz gene titrerdik.. Hep masumduk.. Bir o kadar da cocuk.. Her denilene kanan saf cocuklar kadar da birbirine inancli.. İzmir de bir kıza aşık olmustum ben adi Ebru..
Sonra; hakikaten n'oldu sonra.. Izmir de Ask; baska baska iken...n'oldu? Uzakliklar, uzaklasmalar, mesafeler, konan mesafeler.. Anlatmasi ne kadar da zor simdi.. O zamanlar ayrildiktan sonra yazdigim bir Siir olacakti burda bir yerde..
Izmir de ask
- KORKULUK
- Ekinler biçilmeden evvel
- Kaçırıverirdim tüm aşk kuşlarını
- Ardından,
- Dönüm dönüm tarlalar
- öksüz kaldılar
- Tutsak geçmişimi ise kollarımdan sarkıttılar
- paçavralar oldu üstüme ruhsuz ekinler
- kaçırıverirdi her bir aşk kuşunu üstümdekiler
- -göçmen aşklarsa, gökyüzünde özgür oldular
- Aslında bilir misiniz? ...
- Bir tek göçmen aşklar yaşar gokyuzunde...-
- Dilim
- nefesim
- bakışlarım
- göz yaşlarım
- Tüm hissettiklerim
- Kuşlarla göçüp gittiler
- Alev alev ekinlerin dumanı altında
- Hepsi bir bir,
- ardına bakmadan yola koyuldular.
- Her bir kuş kanatlarıyla dolanıverdi belime
- İşte O! tüm tutsaklıkların başladığı gece
- sırtımdan çaktılar beni yere...
- Sen
- Sevgimin sultanı
- Kadınım;
- O geçmek bilmez gecelerde,
- Gözlerimde tutsak yaşlarim
- Aklimda Tutsak sözlerin
- Dudaklarımda nefes nefes
- Ben
- Bir tek seni beklerdim.
- Ruhsuz ekinler biçilmeden evvel
- Kaçırıverdim tüm aşk kuşlarını
- Çünkü; Yoktu buğdaya un olmaktan ötesi...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder