Yıllar once kusenime yazipta yollayamadigim bi mektup bu.. o zaman dusunduklerim ile simdi dusunduklerim arasinda elbette daglar kadar fark var.. yollayamadigim; icimde ukde kalan bu mektubu notlarimi karistirirken buldum... neden burda yazmayayim dedim..o zamanlar bu maili univversite sinavina girmeden once yolarsam, motivasyonunu bozabilirim diye dusunmustum..o yuzden yollamamistim..
Merhaba Sevgili kuzenim;
Yarın bir sinava gireceksin. Bu hayatinin ne en buyük sınavi ne de donemeci.. Kimseye kabullendiremedigin tek gercek; senin degismezligine inandigin benligin.. Hirslar yapmaciktir.. Kendimizi basklarina kabullendirmek, ispat etmektir..
Halbuki sahip oldugumuz ana degerler degismez.. Oz hep aynidir.. ne olurdu sanki kılıflarla ortunmesek, maskelerin arkasina saklanmasak..... Rotusler hem nereye kadar degistirebilir karekterimizi..
Iste yarın bi rotus daha atilacak karekterine..... belki bir sifat takilacak isminin onune.. seni, senin bildiginden daha guclu gostermek icin.. Ama unutma ki, guc sanilanin aksine, ustunde uygulanacak bir ozne olmadan anlamini yitirir.. Yarin sana bazi silahlar verilecek.. Elde edecegine tum kalbimle inandigim silahlar.. Umarim elindeki silahlari sevgi adina kullanirsin... Cunku paylastikca azalmayan en buyuk basarimiz, sevebilme yetenegidir.. Belki; ancak , bu dogrıultuda bir anlam kazanabilir Gucumuz..
Yarın bugunden farkli olmayacak.. gene sevgi dolu bir insan olarak kalacaksin.. Hep Sevdigim Sevgili kuzenim olarak kalacaksin.. TEBRIK EDERIM..
"Kusen ECE" ©TOA
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder