Tek

>>>>Yazmak.. Bir tutku.. Hatıraları aktardığım notlar.. Geleceğe saygı ile.. Yazmak; dudaklarımın kelimeleri dizişinde kifayetsiz kaldığı, zamanında paylaşamadığım, aktaramadığım ama paylaşabilmek için, çılgınca o tüm kelimelerin kalbimden sökülüp atılması.. Bir rahatlamadır çoğu zaman; yazmak.. En azından benim için.. Yazmak korkutur bazen.. Kimselere gösteremedigim yumuşak dokumu kabuğumdan kurtulup sergilediğim anlardır yazmak.. Eğer tanıdığım birileri benim yazdıklarımı okuyorsa; yazabilmekse..... işte o anlarda en zorudur doğru dürüst yazabilmek... Eğer tanınıyor, biliniyorsanız; İçten olamadığınız o anlarda yazamam ben.. Kırılganlıklar ve hassasiyetler ürkütür beni.... Tanınmak; düşüncelerinizi dizginleyen bir seyis gibidir.. Sonunda her bir yazımı okuyan, beni bilen, sevgi ile yaklaştığın tüm o insanlar için bildik birileri olmakta, dürüstlüğüme darbeler vuruyor.... Yazdıklarımla kendi kendime gem vurmak, fikirlerimi kanatıyor.. Yaptıklarım yaşadıklarım, yazdıklarımdan aldığım keyif kayboluveriyor.... kaçırıyor beni daracık köşelere... Belki bu yüzden, şu an; kaçıyorum..... Uzaklardan bakarken her bir şeyimi verebileceğim kadar yoğun yaşadığım, birlikteliklerimden zevk aldığım herbir insanı.. Terkediyorum, yapayalnız köşemde.. Bu yüzden içinde boğulduğum hüzünlerime gömülüyorum canlı canlı.. Kendime saygımı kaybetmeden yoluma devam edebilmek için terkediyorum tüm sevdiklerimi... Artık yazdıklarımı kimselerin bilmediği ıssız bir adada gizleyeceğim.. hapsedecegim.... Tüm tanıdıklarımı hafızamda en güzel hatırladığım biçimleriyle saklayıp, yolculuğuma özlediğim mutlak dinleme anı gelinceye kadar tek başıma.........