Deneme- "Düş"

>>>>>>Sonunda....... Sonunda bahar geldi.. Dün çalistigim yerde, ogle tatilinde, ativerdim kendimi disari..universite yillarim..yemyesil cimleri gorunce nasilda ozendim.. Uzanip topragi hissetmek istedim.. olmazdi ki!.. tek bir bulut bile yoktu gokyuzunde.. hersey berrak ve en keskin hatlari ile onumuzdeydi.. ogle arasinda bile isle ilgili konusan bu arkadaslarin arasinda, dalmisim iste....

>>>>>>Her şeyi bırakıp ta gittiğim o anı düşlüyorum... Tüm olumsuzluklar birer birer geçiyor aklımdan..Cevabım:"neden olmasın?!.."... Bahanelerime bir bir çözümler üretiyorum.. Cünkü istiyorum..... Sonra; nasilda mutluyum, özgürüm.....bu sehrin garip debdebesinde kaybettiğim ruhum nasıl da huzurlu.... Bakın güzel yüzlü bir kadın da geliyor yanıma.. Nemli dudakları ile mutlu ediyor beni yanaklarımdan... Sonra usulca dayanıyor omzuma.. Sarmalıyor ipeksi saclari ile boynumdan... Hissediyorum simdi.... Paylaşıyorum.... Onu ve tutkularını.... Karsimizda ise; sari, turuncu ve mor renklerden bir tual gibi gökyüzü... Sanki bulutlar da tanrinin eli boyar gibi kusursuz... Bir yandan da ay hilal olmus, yanina almis karanliklari, gülümsemekte... Ufak koyumuzda sandallarımizda var elbet.. Tutku ile gerilmiş cildimizde ise yansimasi... O anda yanimda biri var.. ne kim oldugu, ne benim oldugu, ne de benim onun oldugu... bir belirsizlik içinde her şey... önemli mi?....hissedebildiklerimizin yanında önemsiz her şey... başka düşüncelere kapilmadan yalnizca o anı yasayan iki kisi... sonra arkamiza bakmadan kararan gökyüzüne sitem edercesine birbirinden ayrilan yollara düsüyoruz... Umutluyuz.... Altımızda ise geçip giden asla bitmez gozuken yollar... birbirinden ayrılan yollar..... Aslinda istenen yollarda olmak... emeklerken gülümsemek bir bebegin yuzunde... gocmen kuşların kanatlarinin altinda "bakın bana! gidiyorum bende" diyebilmek... mutluluk yol almak güneşin asla batmayacagi bir yere...

Coast of B.cekmece, Istanbul 2005 © TOA