Hatıra- "Toplanmalar"

>>>>Ben Universite sınavına hazırlanırken; annemde arkadasları ile evde GUN adı verilen o muhim toplantıları gerçekleştirirdi..o günün günlerce oncesinden telefonlar açılır, haberler salınırdı...

"Sakın ha! Mutlaka gel..."

kocalar da uyarılırdı:

"Sakın haaa! Eve erken gelmee!..."

>>>>"Gün" denen bu toplantılarda; Gunlerce onceden hazırlıkları yapilan kek, börek ve çöreklerin tadındaki gizemler anlatılır, yapım aşamasındaki nüanslar paylaşılırdı...Ben, bi yandan ders calısmaya calısır bi yandan da kulagımla misafir olurdum anlatılanlara...Bazen pek acaip mustehcen fıkralar bile anlatırlırdı bizim evde.. üstelik evde, ev hanimi muadili stajer kızlar varken....o kahkahalar butun apartmanı sarardı.. bunu duyan diger ev hanımı florası, cağrıya uyup, toplanma bölgesine akın ederdi...guruh ne kadar kalabalıksa, ikili sohbetlerin ses siddeti bikaç desibell daha artacak demekti... ev dayanılmaz bi gürültü ile çalkalanırdı... bir araya gelmiş bu kadınlar topluluğunun ne kadar uzun süre susmadan konuşabilecegini tahmin bile edemezsiniz... kulak kabarttıgım konular neler miydi?.. Komsunun kızının yeni sevgilisi ve kıza aldıgı hediyeler... orada bulunmayan bir kadının kızının yedigi naneler... gecenin bi yarısı o eve geç gelişler..(ah! hele o eve geç gelişler)....bir annenin oğluna ördüğü yeni kazağın asla cözemedigim sayısal şifresi... harosha diye bir şey (neeyse).... ve elbette mahalle çocuklarının başarılarının istatistik'i degerlendirilmesi...Gunlerin olmazsa olmazı; başarılı çocuklar ve anneleri.......Bir anda; hara sahiplerinin yarın ki koşusunu konuştugu gibi ev hanımları da çocukları üzerinden ganyan sohbetini başlatırdı.. tum bunlar başladıgında ise disarı çıkmak için kapıya doğru sessizce suzulurdum...... tam çıkış kapısında giyinirken anneme yakalanır,vedalaşmaya zorlanırdım... "ayıp olacak en azından........" diye ikna edilirdim......

>>>>Ayıp olmasın diye alıştım zaten çoğu saçma şeye... kapıyı aralayıpta sigara dumanına boğulmuş tören yerine baktıgımda; köşe de koltuklarda yassılaşmış yağlı bedeni ile gururla kabarmış gıdısını çıkarmış bir kadın, oğlunun aldığı puanlardan bahseder durumda yakalanırdı bana.... Beni gorunce güruh icaben susardı elbet... Sabahat hanımı arardı benim gözlerim.... Sabahat hanım ve haylaz oglu... o buruktur hep! köşede oturur boynu bükük.. konu kendisine gelmeden evvel konunun kapanması için, için için dua eder...... en azından ben oyle düşünürdüm.. Sabahat hanıma gülümser iyi günler derdim.. tebessümü bile ne sönük gelirdi bana... onu bu hale getirenleri hic bi zaman sevemedim... kalabalık kapının onunde toplanan kısa ve sivri topuklu, klasik, siyah kadın ayakkabısı mezarlığında; ayakkabılara basmadan yol alır, kendimi dışarı atardım...bu ritüel olmuş toplanmalar hala devam etmekte.. birçok yerde, bircok evde, bahcelerde, piknik alanlarında, balkonlarda ve hatta internet üzerinde.....

Zerrin 2000 © TOA