>>>>Alışkın değildim bir başına yaşamaya.. Yada etrafımda ki benden uzak kalabalıklara.. Bir terkedeşti, ilk beni istanbul a kavuşturan.. Bursa da o çok sevdiğim arkadaşımdan iş gereği uzaklaşmıştım.. Katlanmam, katetmem gereken, tek başına alınacak bir yolculuktu bu.. İstanbul u keşfetmek.. Endişelerim ve güvensizliğim..... İlişkilerim soluk ve cansızdı.. Puslu bir havada, sakin bir şekilde, sığ bir ahşap iskelenin üzerinde oturup gel-git' lerin altında kalarak boğulmak ister gibiydim.. Bekliyordum.. İçine kapandığım odamdaki imitasyon Dali resimlerimi keşfe dalmışken.. Bir den aklıma geliverdi..
>>>>Yazdıklarımı, çektiklerimi, dinlediklerimi, içten samimi yaşamımı; geleceğe, tanıdığım kimselerin bilmediği bir adaya gömer gibi saklamak...
>>>>Bir 14 şubat akşamı her başlangıcın bir sonu olacağını bilerek, başladım...
>>>>En değerli hazinemi, kendimi, bu blogun içine gömdüm..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder