Blogania

>>>>Nereden girdim bu bloglar alemine.. Garip sözcüklerin olanı biteni ifade ettiği bu dünya ya... Yazanlar ve yazılanlar.. Dışarıdan sessizce takip edenler.. Sanal bir ortamda farklı bir düzey ve hoşgörü yaratmaya çalışanlar.. Birlikte geçirdikleri onca güzel zamana rağmen, bu PC nin başına çöreklenip yazılarıyla birbirine ulaşmaya çalışanlar.. Aldıkları yorumlara ve link sayısına göre ne kadar da popüler olduklarını düşünenler.. Maddeci bir tatminkarlığın peşinden koşup, sahip olunanlar ile kimliklerine birer rötuş yaptıklarını sananlar.. Ah! şu insanlar... insanlar, üstelik en yalın, içten halleri ile.. Garip gelse de dışında kalanlara.. Birer Blogania vatandaşıyız..

Yesemek; GaziAntep, 2006 © TOA

>>>>Fikirlerimizi, beğenilerimizi normalde sakındığımız çoğu şeyi birbirimizle paylaşıp durur, birbirimizi koruruz.. Gazetenin bir köşesinde, konuşulanlara kulak verdiğimde, bahsi geçilince o blogan'lardan; tebessüm ederim.. Tanımasam da, yüzünü dahi görmesem de; üzüldüğünü bildiğimde, ona yardım etmek isterim.. Varsa bildiklerimi paylaşırım.. Karşılıksız.. O etkileşim ve paylaşım insanları daha güzel, olumlu yapsın isterim..Bazen beceremem, anlatamam.. Ama isterim..

G. ANtep Zoo-1 ; Gaziantep , 2006 © TOA

>>>>Gittikçe göç alan ve çeşitlenen bir ülkenin içinde, çeşitli sosyal gruplaşmalar elbette olacak.. Ama gene de birbirimize, renklerimiz kültürel çeşitliliğimize rağmen bir o kadar da hoşgörülü olacağız.. öyle mi acaba?!.... Belki; Gerçek yaşamda olduğu gibi ileride de bu sanal ortamda Hırs ve Kibir kızıl gözleriyle deliye çevirir insanları... Rant savaşları başlar.. Kaos Blogania 'ya egemen olur.. Eleştiriler belki daha da kırıcı ve kişisel bazda olur.. Okuyucular haris duygulara bürünüp, ürkütücü bir senaryo gibi gelen bu “son” gerçek olur.....

G. ANtep Zoo-2 ; Gaziantep , 2006 © TOA

>>>> Bugün bloglara bakarken sabah, irkildim.. Zeynep in sayfasında ki eleştirinin bir kısmına katılıyor olsam da.. Üzüldüm; yöntemi nedeniyle.. Sonuçlarını, Çevresel etkenlerin içtenliğimize ne kadar büyük darbeler vurduğunu düşünerek... üzüldüm.. Yazılarıma yorum yapmayı blogger olmayanlara açmamıştım.. Beni bilen ve blogumun nerede olduğunu bilenler için blogumun adresini değiştirmiştim... Bu gün eleştirinin yöntemine dair benzer yorumları, Zeynep in yerinde de yaptım.... Benim işim görevim olmasada; bende çocukların resimlerini çeken biri olduğumdan mı ne! sabahın köründe yazmak istedim işte..

G. ANtep Zoo-3 ; Gaziantep , 2006 © TOA

"Sevgili Zeynep;

Ne güzel fotoğraflar çekmişsin.. ki! fotoğrafların; çoğumuzun, bakınıp geçtiği ancak görmeye-detaylarına inmeye- cesaret edemediği noktaları belgeler nitelikte..çoğu insanın konuşmaya bile gerek görmediği, sümen altı ettiği bir konuya; fotoğraflarınla, yazılarınla bir ünlem koymuşsun..Fotoğrafın amacı da bu değil midir birazda?!..Yaşamdan kesitleri yakalayıp, belgelemek..yaşamı sorgulamak..Eser eğer kafalarda bir duygu, düşünce ve sorgulama yaratıyorsa ne mutlu sana.."ben ne yapıyorum bu konuda diyebiliyorsam" bu gün..sen üstüne düşeni bana göre fazlasıyla yapmışsın demektir..senin işaret etmekten başka zaten tek başına yapabileceğin fazla bir şey yok..diğer konuları biz birlikte halletmeliyiz..

İ.L.D. nin yorumları da bunu kanıtlar nitelikte..Ancak, İLD insanların yaşam biçimlerini, tercihlerini eleştirerek değil de; belki bu platform da değil, özel bir iletişimle, "ben/biz bu konularla ilgili şöyle bir çözüm üzerinde uğraşıyorum/z.sizi de aramızda görmek istiyorum/z"..diyebilseydi..çözüme ulaşmak için daha gerçekçi-büyük- bir adım atmış olacaktı....sorgulamak, düşünmek bir başlangıçtır çoğu zaman..

"Her eleştiri kişiye sunulmuş bir armağandır!" Japon Atasözü

Zeynep hanım belki sizin de bu eleştiriden kendinize göre çıkartacağınız fikirler/dersler vardır!

iki kişi konuşurken üçüncünün görevi nedir çok iyi biliyorum, dayanamadım..ben de öylesine bişeyler yazıvereyim dediydim..

Sevgi ile kalın..

G. ANtep Zoo-4 ; Gaziantep , 2006 © TOA

>>>>Blogger ın son uygulaması ile sayfanızı ziyaret edenlere şifre ve sınırlandırma getirebiliyorsunuz.. Bunun tek bir açıklaması var.. Duyulan, duyulacak bir ihtiyaç... Bazılarımız kapatıp gidiyoruz.. Görüyorum.. Üstelik çok samimi ve içten olduklarını düşündüğüm sevdiğim eski arakdaşlarımız bunlar.. Umarım tüm bu yaşananlar ortak bir bağ üzerinde bir gün denge de kalıp, son bulur.. Blogger ların kardeşlikleri ve hoşgörüleri, Tüm Dünya’ ya örnek olur..